Με μια ιδιαίτερα φορτισμένη και σκληρή τοποθέτηση, ο πατήρ Αντώνιος έσπασε τη σιωπή του, καταγγέλλοντας ότι υπήρξε στόχος μιας οργανωμένης προσπάθειας εξόντωσης τόσο του ίδιου όσο και του έργου της Κιβωτού του Κόσμου. Όπως αναφέρει, ύστερα από 25 χρόνια συνεχούς προσφοράς, κατηγορήθηκε και διαπομπεύτηκε χωρίς να ακουστεί ουσιαστικά, στηριζόμενος, όπως υποστηρίζει, σε στοιχεία που αποδείχθηκαν κατασκευασμένα. Ο ίδιος κάνει λόγο για σκευωρία που χρησιμοποίησε ανήλικα παιδιά προκειμένου να εξυπηρετηθούν συγκεκριμένες σκοπιμότητες, τονίζοντας ότι η υπόθεση δεν αφορά μόνο το πρόσωπό του, αλλά πλήττει ένα ολόκληρο κοινωνικό και εκπαιδευτικό έργο.
Στη δήλωσή του, ο πατήρ Αντώνιος υποστηρίζει ότι η Δικαιοσύνη αγνόησε κρίσιμα στοιχεία και μαρτυρίες που θα μπορούσαν να φωτίσουν διαφορετικά την υπόθεση. Όπως σημειώνει, τα παιδιά που κατέθεσαν εναντίον του είχαν βεβαρημένο κοινωνικό και παραβατικό ιστορικό, ενώ καταγγέλλει ακόμη και χρηματισμό μαρτύρων προκειμένου να τον κατηγορήσουν. Ο ίδιος εξηγεί ότι, αφού εξαντλήθηκαν όλα τα νόμιμα μέσα από τους συνηγόρους του, αποφάσισε να αποχωρήσει από τη δικαστική διαδικασία, δηλώνοντας απογοητευμένος από τη στάση του δικαστηρίου. Τονίζει ότι η μεγαλύτερη του αγωνία δεν αφορά την προσωπική του αδικία, αλλά την καταστροφή του έργου της Κιβωτού, που, όπως λέει, οδηγεί πολλά παιδιά ξανά στην παραβατικότητα. Κλείνοντας, αναφέρει ότι συνεχίζει τον αγώνα για τη δικαιοσύνη και αφήνει την τελευταία του ελπίδα στην πίστη του.
Ολόκληρη η δήλωση του πατέρα Αντωνίου
«Μετά από 25 χρόνια κατηγορηθήκαμε, διαπομπευθήκαμε χωρίς να ακουστούμε με στοιχεία που αποδείχθηκαν κατασκευασμένα. Δυστυχώς χρησιμοποιήθηκαν παιδιά ως θύματα προκειμένου να εξυπηρετήσουν τη σκευωρία. Τα παιδιά εκείνα που η ίδια η Πολιτεία έστελνε σε εμάς με εισαγγελική παραγγελία με βεβαρημένο παραβατικό κοινωνικό ιστορικό. Όλο αυτό το διάστημα αγνοήθηκε από το δικαστήριο η αποκάλυψη της αλήθειας παρά τις μαρτυρίες των παιδιών ακόμα και για χρηματισμό τους προκειμένου να με κατηγορήσουν. Έτσι, αφού με τους δικηγόρους μου εξαντλήσαμε όλα τα νόμιμα μέσα, αποφασίσαμε να αποχωρήσουμε από τη διαδικασία απογοητευμένοι. Αυτό που με λυπεί ιδιαίτερα δεν είναι τόσο η αδικία προς το πρόσωπό μου, όσο η καταστροφή του μεγάλου κοινωνικού, πνευματικού, εθελοντικού και εκπαιδευτικού έργου της Κιβωτού του Κόσμου που αυτό έχει ως αποτέλεσμα τώρα πολλά από τα παιδιά της Κιβωτού να κινδυνεύουν και να είναι στην παραβατικότητα.
Δίνουμε έναν μεγάλο αγώνα για τη δικαιοσύνη. Η Κιβωτός του Κόσμου έκανε ένα τεράστιο έργο ανά την Ελλάδα. Αυτή την αλήθεια τη γνωρίζετε όλοι σας. Όλοι εσείς που συμμετείχατε στις δομές μας ως εθελοντές και όλοι εσείς που επισκεπτόσασταν την Κιβωτό του Κόσμου τακτικά και ξέρατε την αυτοθυσία που εμείς κάναμε για να μπορέσουμε να εδραιώσουμε όλο αυτό το έργο. Την τελευταία μου ελπίδα την αφήνω στον Κύριο, πιστεύοντας ότι ως Θεός της αγάπης και της καλοσύνης ξέρει να βγάζει το καλό ακόμα και μέσα από κάτι πολύ οδυνηρό»